تکیه به شونه هام نكن من از خودت خسته ترم...

مـا که بـه هم نمی رسیم , بسه دیگه بـذار بـرم..

 کی گفته بود به جرم عشق یه عمری پرپرت کنم؟...

 حیف تو نیست, کنج قفس چادر غم سرت کنم؟...

مـن نـه قلنـدر شبـم , نـه قهـرمـان قصـه هـا...

 نـه برده ی حلقه به گوش , نه ناجی فرشته ها...

 تـو ایـن دو روز زنـدگـی , شبیـه مـن فـراوونـه...

 یه لحظه چشمات و ببند گذشتن از من آسونه...

 من عاشقم همین و بس , غصه نداره بی کسی...

قشنگی قسمت ماست که ما به هم نمی رسیم

اخه نگاه کپه حسام انگار حسامو از روی این کپی زدن مثل اینکه حسامو پیر کردن!!!

 اينها سه جمله ي اصليه زندگيه،بهشون توجه كن: 

روزگار مي تونه اشكتو در بياره،

روزگار مي تونه به زانو درت بياره،

زندگي مي تونه قلبتو بشكنه.

اما تا موقعي كه تو نخواي نمي تونه.

  یکی را دوست می دارم

ولی افسوس او هرگز نمی داند

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من که

او را دوست می دارم          

 ولی افسوس    

او هر گز نگاهم را نمی خواند. 

 به برگ گل نوشتم من که 

 او را دوست می دارم

ولی افسوس

او برگ گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند.

 به مهتاب گفتم ای مهتاب  

 سر راهت به کوی او سلام من رسان و گو که 

او را دوست می دارم

ولی افسوس

 یکی ابر سیاه  آمد ز ره روی ماه تابان را بپوشاند 

 صبا را دیدم وگفتم صبا  دستم به دامانت

 بگو از من به دلدارم که

او را دوست می دارم

ولی افسوس 

ز ابر تیره برقی جست و قاصد را میان ره بسوزانید   

اکنون وا مانده از هر جا دگر با خود کنم  نجوا   

یکی را دوست ی دارم    

ولی افسوس    

او هرگز نمی داند!!!